"Jeśli człowiek chce żyć wyprostowany, zawsze istnieje ryzyko, że upadnie na gębę..." - czyli Jo Nesbø - "Syn"

09:29

Jo Nesbø uzależnia – to pewne. Swoją przygodę z autorem rozpoczęłam od książki Łowcy Głów i ani przez chwilę nie żałowałam tej decyzji. Ostatnie wieczory spędziłam jednak z najnowszą powieścią pt. Syn. Intrygującym kryminałem, będącym świetną odskocznią od przygód Harry’ego Hole!

Zanim zabrałam się za lekturę od razu sprawdziłam, czy wydanie wpasuje się do mojej kolekcji na półce. Jest idealne! Książki z serii Ślady Zbrodni naprawdę cudnie się prezentują i jak już zauważyłam – przyciągają uwagę gości. Pewnie wielu z Was kompletuje różne cykle wydawnicze na swoich regałach, ale tym, którzy jeszcze nie  mają pięknie zastawionej półeczki polecam książki Wydawnictwa Dolnośląskiego. Mnie oczarowały.

Przechodząc do fabuły książki – tym razem odbiegamy od standardowego pióra Jo Nesbø. Autor wyraźnie lawiruje pomiędzy wątkami, bowiem mamy tu więźnia, życie rodzinne, mafijne potyczki, a nawet romans! Wszystko szczegółowo dopracowane i składające się na bardzo klarowną całość. Historię rozpoczynamy za murami jednego z najpilniej strzeżonych więzień w Oslo, tzw. Państwa. Miejsca, w którym nad bezpieczeństwem czuwa rzesza policjantów, architektura budynku wyklucza możliwość ucieczki, a identyfikacja pracowników odbywa się z wykorzystaniem linii papilarnych. Okazuje się jednak, że każde zabezpieczenie można ominąć jeśli prośbę skieruje się do osoby, mającej kolosalny dług wdzięczności, łaknącej wybaczenia. Johannes Halden, pomocnik więzienny, skrywał latami tajemnicę śmierci ojca Sonny’ego Lofthousa, głównego bohatera. Dotychczas oczywiste samobójstwo Lofthousa seniora zmieniło swoje oblicze, a zarazem monotonny bieg naszej historii…


Co decyduje o kształcie czyjegoś życia? Szereg przypadkowych zdarzeń, nad którymi nie ma się władzy czy raczej kosmiczna siła ciążenia, która automatycznie ciągnie człowieka tam, gdzie musi? 

Przyznam, że bardzo spodobał mi się pomysł na książkę. Nie zaczynamy przygody w statecznej familii, którą nagle spotyka wielka tragedia, kiedy w niewyjaśnionych okolicznościach ginie jeden z członków rodziny. Tu na miejsce zdarzenia nie przyjeżdża detektyw, a kryminalna zagadka nie zostaje podana nam na tacy. W tej powieści mamy do czynienia z osadzonym narkomanem, którego ojciec, policjant, został zabity przez bezwzględnych mężczyzn w czarnych garniturach. W niewyjaśnionych okolicznościach ginie też Per Vollan, więzienny kapelan, nakłaniający osadzonych do brania odpowiedzialności za zbrodnie innych w zamian za działkę heroiny, a postrzelona zostaje Agnete Iversen.  W którym miejscu jednak te historie zaczynają się łączyć? Gdzie szukać rozwiązania zagadki? Jak poradzi sobie samotny mężczyzna w walce z norweską mafią i skorumpowaną policją? Przekonajcie się sami. Aby jednak kryminał mógł się dopełnić – nie zabrakło (prawie)emerytowanego policjanta Wydziału Zabójstw i jego młodej, wyjątkowo spostrzegawczej partnerki.


Podczas lektury miałam czasem wrażenie, jakby wszyscy bohaterowie toczyli jakaś prywatną wojnę – Sonny chce pomścić śmierć ojca, Kari łaknie ukończenia studiów  i kolejnych awansów, sidła Nestora nie pozwalają nikomu, by mafijne zbrodnie ujrzały światło dzienne, a policja pragnie tylko… bezpieczeństwa. Własnego bezpieczeństwa. Nie ma się co oszukiwać, Nesbo przedstawił realia, o których nikt głośno nie mówi. Osadził je w niekonwencjonalnej historii  i świetnie zobrazował. Odnoszę wrażanie, że z Jo Nesbø jest tak samo jak z J.K.Rowling, pamiętacie? Trudno nie zauważyć, że każda kolejna książka jest lepsza od poprzedniej. Gdybym miała porównać Syna do Karaluchów, zauważylibyśmy kolosalną różnicę w piórze autora. Najnowsza publikacja jest bardzo sprawnie napisana. Każda część została świetnie dopracowana, a poszczególne wątki szczegółowo opisane. Dzięki temu wchodzimy w fabułę, nie stajemy z boku, nie obserwujemy zdarzeń, a wędrujemy razem z Kefasem i jego partnerką, wraz z Sonnym przeżywamy kolejne przygody…  

Najnowszą powieść Nesbø gorąco polecam. Sądzę, że świetnie sprawdzi się na wakacyjne wieczory,  bowiem przyniesie Wam dreszczyk emocji, a zarazem umili popołudnia. Mi lektura zajęła 3-4 dni, głównie dlatego, że czytałam nocą. Jeśli jednak zabierzcie Syna ze sobą na huśtawkę czy błogie lenistwo w cieniu drzew, przeczytacie ją w mgnieniu oka. Chciałabym niestety zwrócić uwagę na drobny mankament, głównie skierowany do tłumacza, ponieważ musicie uzbroić siew cierpliwość. Włos na głowie zjeżył mi się niesamowicie, widząc spolszczone słówka,  np. lancz. Wydaje mi się, że jesteśmy już na tyle chłonnym językowo krajem, że pewne zwroty budziłyby mniej kontrowersji, jeśli pozostałyby w swojej podstawowej wersji. Poza tym – nie  mam żadnych zastrzeżeń. Życzę wszystkim miłej lektury! :)

Za książkę Jo Nesbø - Syn, dziękuję Grupie Wydawniczej Publicat S.A.


You Might Also Like

10 opinii:

  1. Mi wciąz nie po drodze z kryminałami, nawet Nesbo mnie nie wciągnął (a zaczęłam od Łowców głów, których odłozyłam). Może jeszcze nie nadszedł ten czas... Gdy nadejdzie, będę miała "Syna" na uwadze.

    OdpowiedzUsuń
  2. Jeszcze nie zapoznałam się z książkami Nesbo, ale prędzej czy później z chęcią po którąś sięgnę :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Piszesz, że Jo Nesbø uzależnia. ja jeszcze nie miałam okazji poznać jego twórczość, ale po twojej zachęcającej recenzji muszę szybciutko to zmienić. Mam nadzieję, że mnie również przypadnie do gustu.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Powinno być dobrze, jeśli tak jak pisałam - czytała będziesz od początku :D Jeżeli zaczniesz "od końca" zauważysz, że nowe książki są o niebo lepsze od starszych ;)

      Usuń
  4. Nie czytałam jeszcze żadnej książki tego autora, ale wszyscy go tak zachwalają, że w końcu będę musiała zacząć.
    Lancz? Hahaha, przez chwilę miałam zagwozdkę, co to słowo może oznaczać ;p Rzeczywiście tego typu słówka powinny zostać w swojej pierwotnej wersji.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wierz mi, że mnie też skonsternowało. A takich zwrotów było kilka.. niestety:)

      Usuń
  5. Jak piszesz, że każda kolejna książka autora jest lepsza. Pewnie coś w tym jest :) Do tej pory przeczytałam dwie książki z serii z H. Holle i druga część "Karaluchy" podobała mi się bardziej niż jedynka - "Człowiek nietoperz". "Syna" chętnie przeczytam ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja jestem przy Czerwonym Gardle. Zobaczymy, co słychać u Hole'a :D

      Usuń
  6. Nawet sobie nie wyobrażasz jak bardzo chcę teraz przeczytać tę ksiażkę. To przez Ciebie! ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo się cieszę! :D Miłej lektury:)

      Usuń

Dziękuję!

Recenzja "Harry Potter i Przeklęte Dziecko"

RECENZJA: Sztuka Kochania

Recenzja filmu "Wołyń" Wojciecha Smarzowskiego